Di Tilang Polisi
Toni iku batir karibe Alif. Bocah loro
kuwe sekolah ana ning SMP Altavia, tepate ning kelas 8 H. Bocah loro kuwe
njagong bareng kawit kelas 7 nganti kelas 8, sebab bocah loro kuwe wis 2 tahun
sekelas.
Sawijining
dina ana ning Dina Minggu Toni, Alif, lan batir sekelase kelas 8 H wis sepakat
pada arep latian renang ning Owabong, sebab arep ana penilaian sing dilaksanakna
dina Rebo, Bocah-bocah kuwe wis padha sepakat kumpul jam 8.30 esuk. Toni karo Alif wis janjian arep
mangkat bareng numpak pit maring Owabong. Jarake umaheh Toni 3 km maring
Owabong, sing arep nyamper Alif maring nggone Toni. Toni karo Alif arep mangkat
jam 8 esuk.
Esuk-esuk
Dina Minggu Toni wis siap-siap, si Toni wis adus, wis nganggo klambi, wis maem,
lan wis sisiran nganti mlitis. Sauwise siap kabeh Toni banjur metu ngumah kambi
ngenteni Alif, Toni metu ngumah jam 8 esuk. Tapi sing dienten-enteni ora
teka-teka, nganti jam setengah sanga Alif urung bae teka, nganti Toni
bosen. Akhire Toni njimot HP arep nelpon
Alif, tapi sing ditelepon malah ora diangkat-angkat
“Kie
si Alif maring ngendi sih wis jam setengah sanga urung bae teka wis di telepon ora
diangkat, kie batir-batire mesti wis pada butul malah wis ana sing renang
ndean” omonge Toni sing lagi ngomong
dewek. Ora suwe batire Toni telepon, sing telepon yaiku Hafizh, batir sekelase
Toni lan Alif. “Kueh mbok batire wis telepon” omonge Toni sing ngomong dewek
maning. Terus Toni banjur njawab telephone si Hafizh
“Assalamu’alaikum
Ton”
“Wa’alikum
salam Fizh”
“Kowe
karo Alif lagi ngapa deneng urung butul ngene?”
“Fizh,
ngapurane ya aku lagi ngenteni Alif, jere bocaeh arep nyamper aku tapi bocaeh
urung ngene.”
“Oh
ya ora papa”
“Fizh
batire wis pada mangkat kabeh, wis ana sing renang apa urung?”
“Iya
wis pada mangkat kabeh, gari kowe karo Alif tok sing urung mangkat,
batir-batire wis pada renang, tapi aku urung renang sebab lagi ngenteni kowe
karo Alif, tapi angger nganti jam 9 kowe urung maring ngene ya aku melu renang
karo batire”.
“Iya
sabar mengko sedela maning aku maring ngono ikih”
“Iya
dimadan cepet ya Ton!”
“Iya,
wis disit ya Fizh Assalamu’alaikum.
“Wa’alikum
salam.”
Toni
banjur nutup telepon. “ya ampun Alif kie wis jam sanga koh urung bae teka, lagi
maring ngendi sih ko Lif? Hah wis jam sanga, pasti Hafish wis renang disit”
omonge Toni sing ngomong dewek maning. Ora suwe Pak Wanto liwat, Pak Wanto
yaiku tanggane Toni. Tapi Toni Ora ngerti ana Pak Wanto sing lagi mriksani Toni,
Pak Wanto kebingungen mriksani Toni ngomong dewek.
“Toni
kowe sih lagi kepiwe deneng ngomong dewek kaya bocah ora waras?” takone Pak
Wanto.
“Eh
wonten Pak Wanto, kulo niki loh pak saweg ngentosi Alif, kanca kulo , awit jam
wolu dumugi sakmeniko mboten mriki-mriki, sebab kulo kesuh lan bosen dados kulo
sanjang piyambek”. semaure Toni sing lagi kisinan.
“Arep
ngendi sih Ton?” takone pak Wanto.
“Kulo
kaliyan Alif badhe kesah Owabong, badhe latian renang”. semaure Toni
“oh
kaya kuwe ya wis aku lunga disit ya Ton!” ngendikane Pak Wanto.
“Nggih
Pak monggo ngatos-atos nggih”. semaure Toni
“Iya
Ton”. Ngendikane Pak Wanto.
Ora
suwe Alif teka , bocaeh numpak pit gencang lan kaya bocah keselen, keringete
nganti nelesi klambine Alif, Toni sing weruh Alif mbeke mangkat langsung
ngomeih Alif.
“Lif
kowe tes maring ngendi sih, wis dienteni ora teka-teka, kie wis jam pira? Batire lagi pada ngenteni, malah wis ana sing
renang, nah terus HP-ne kowe kepiwe wis di telepon ora diangkat-angkat maning”.
“Ton
sabar ya, angger kowe ngomong terus kapan aku teyeng semaure, ngapurane aku tes
ngrewangi ibuku dagang ning pasar, melasi laka sing ngrewangi, dasare sing becer
akeh. Nah HP-ku keri ning ngumah, aku kelalen ora nggawa HP”. Semaure Alif
“Ya
wis lah daripada kesuwen ayuh cepetan mangkat, wis awan kieh”.
“Ya
ayuh.”
Toni
banjur ngetokna sepeda motore ibune Toni, si Toni manasi motore sedela.
“Ton
arep numpak motor sih?”
“Ayuh
lah cepetan wis awan angger numpak motor lewih cepet butule, aku wis takon
ibune aku ikih, ayuh cepetan mbonceng”. Takone Toni maring Alif
“Ton
angger ana polisi kepiwe jajal, kowe mbok urung duwe SIM, KTP, lan STNK mengko
angger di tilang kepiwe, numpak pit bae yuh lah”. Semaure Alif.
“Wis
lah Lif cepetan ayuh cepet numpak, angger numpak pit kudune mangkate mau jam 8, kie wis jam 9 lewih”. Semaure Toni
sing lagi ngomeih Alif.
Daripada
Toni tambah kesuh karo tambah awan,
akhire Alif nyetujuni “ Ya wis lah ayuh Ton”.
Alif
banjur mbonceng Toni, Toni banjur ngaweh helm marang Alif, terus Alif ngenggo.
Toni karo Alif akhire mangkat, Toni nggawa motore banter banget.
Butule
perempatan pas lampune abang dadi Toni mandeg, Alif weruh ana polisi ning
sebrang dalan sing lagi mriksani kelengkapan surat, tapi Toni ora weruh.
“Ton
kaeh ana ibu polwan lagi mriksani kelengkapan surat, angger jalan bae mesti
dewek kena tilang”. Omonge Alif.
“Alah
ora usah nglombo Lif, aku ya ngerti kowe lagi kesuh maring aku”. Omonge Toni
madan tersinggung
“Ton
ora ngandel temen sih ko kaeh ana ning kana, ayuh cepetan puter balik mumpung
Ibu Polwan urung mriksani dewek” omonge Alif sing lagi ngecung salah siji ibu
Polwan.
“Eh
iya jere Lif” omonge Toni.
Akhire
Toni muter balik tapi Toni karo Alif lagi olih sial, jebule ning mburi motore
Toni wis ana Ibu Polwan sing wis ngerti Toni bakal muter balik lan wis
siap-siap nyegat bocah loro kuwi, deg atine Toni langsung maras.
“Arep
ngendi kowe pada bocah, arep lunga yah?” takone ibu Polwan
“ehhhh
wonten Ibu Polwan kulo mmmboteeen bu badhe kesssah mmmboten Bu” jawabe Toni
sing lagi kemarasen nganti swarane ndeledek.
“Ya
wis ayuh melu aku kowe arep tek priksa”. Ngendikane ibu polwan.
Akhire
Toni karo Alif melu Bu Polwan. Bocah loro kuwi di interogasi dening Ibu Polwan.
“Sapa
jenengmu dik?” takone Ibu Polwan maring Toni lan Alif.
“Nami
kulo Toni bu, niki Alif kanca kulo”. Jawabe Toni madan ndledek.
“Ya,
Toni ibu olih ngilih SIM, KTP, lan STNK-ne kowe !” prentahe Ibu Polwan.
“Ngapuntene
bu, dompet kulo kantun teng griyo”. semaure Toni karo suara ndledek.
Terus
Alif nyaut “Mboten bu, Toni niku dereng gadeh STNK, KTP, lan SIM, oh ya Bu
terus kulo kalih Toni badhe kesah Owabong, badhe latian renang Bu kalih
kanca-kanca sekelas, Ibu nderek mboten?”. Alif sing bocaeh jujur tapi kelewatan
lagi kumat, penyakite lagi kambuh yaiku penyakit cemplang-cemplong.
“Lif
kowe sih kepiwe aja ngomong mengko dewek kena tilang”. Omonge Toni lirih banget
marang Alif.
“Oh
iya maaf Ton keceplosan” semaure Alif kambi nutupi thutuke.
“Lah
kowe tah kebiasaan lagi darurat malah keceplosan”. Omonge Toni marang Alif
lirih tapi kambi kesuh.
“Oh
dadi kowe nglomboni yah? Nah terus lagi pada cerita apa?” takone Ibu Polwan.
“Nuwun
sewu Bu kulo ampun di tilang nggih!” semaure Toni.
“Kowe
tetep ditilang, Toni kowe esih cilik, tap iwis pinter nglomboni”. ngendikane
Ibu Polwan.
“Bu
niki wonten arto Rp 50000 ngge Ibu, tapi kulo ampun ditilang nggih Bu!” Semaure
Toni marang Ibu Polwan.
“Oh
kowe arep nyuap polisi? Cilik-cilik wis pada teyeng nyuap yah? Angger gede arep
pada dadi apa? Kowe arep latian dadi koruptor apa? Ora bisa peraturan tetep
peraturan kowe tetep ditilang” ngendikane ibu Polwan.
“Bu
polwan kulo nyuwun ngapura nggih bu, plis Bu”. Omonge Toni
“Iya
wis kowe tek ngapurani”. Ngendikane Ibu Polwan.
“Matur
nuwun Bu, kulo badhe kesah riin nggih kanca-kanca kulo sampun padha ngentosi
kulo kalian Alif, kulo kaliyan Alif sampun telat niki Bu sampun awan, sampun
panas, mengkin nggih Bu kulo kaliyan Alif angger renang sampun awan mesti Bu
kulite kulo kaliyan Alif dados panuen, trus kulite dados ireng, trus
gatel-gatel, trus dadi budug. Angger kulite kulo kados niku, mesti sampun
mboten kaya lare sehat malih, dados kaya lare penyakiten. Nopo Ibu mboten melas
marang kulo kaliyan Alif angger kulite dados rusak? ”. semaure Toni sing kaya
lagi curhat marang Ibu Polwan
“Iya
sih aku ya melas maring kowe bocah loro angger renang awan-awan, anakku kaeh
sing mbarep pernah panuen gara-gara renang awan-awan, melasi kukur-kukur saben
wengi gara-gara panuen, trus turune ora lali, akhire ning sekolahan olih dadi
ngantuk” Ngendikane Ibu Polwan.
“Ya
sampun Bu kulo badhe renang riin nggih?” takone Toni
“Tapi
tetep ora bisa, kowe wis dingapurani gara-gara nyogok, tapi kowe wis nglanggar
aturan, aturan tetep aturan ora bisa di langgar, kowe bocah loro melu aku
maring Polsek”. Ngendikane Ibu Polwan
“Hah
ditilang Bu” semaure Toni karo Alif bareng.
“Iya,
ayuh cepetan”. Ngendikane Ibu Polwan
Akhire
Toni karo Alif di tilang bocah loro kuwi digawa maring Polsek dening Ibu Polwan
sing nilang Toni. Motore Toni ora olih digawa bali, kecuali Bapak/Ibune Toni
sing njikot, bocah loro kuwi ditahan ning polsek nganti ibu lan Bapake pada
teka.
Akhire rencana latian renang karo batir-batir sekelase
sida, tapi Toni karo Alif ora bisa melu, sebab bocah loro kuwi ditahan ning
polsek. Batire Toni karo Alif lagi padha seneng-seneng tapi toni karo Alif lagi
padha sengsara gara-gara ditahan ning polsek.

Komentar
Posting Komentar